Home‎ > ‎Events‎ > ‎1977‎ > ‎

De Patiënten

Timeline

Date

From 1977-09-05 to 1977-09-07

Place

Brussel, Arduinkaai, 1000 Brussel

Participants

Teatr Stu // Krzysztof Jasinski // Krzysztof Jasinski // Andrzej Boguynia // Edward Chudzinski // Roman Dubiel // Waclaw Dydula // Zbigniew Fraczek // Maciej Gurgul // Boleslaw Greczinski // Krystyna Gonet-Jasinska // Halina Jarczyk // Wlodzimierz Jasinski // Zygmunt Kaczmarski // Jerzy Kaczorowski // Janusz Kopytko // Marian Kukula // Krzysztof Kowal // Dominique Lesage // Stanislaw Maslicha // Jozef Malocha // Jerzy Morek // Franciszek Mula // Grzegorz Ostrowski // Anna Pawluskiewicz // Ryszard Radwanski // Jerzy Rymarczyk // Wieslaw Smelka // Janusz Stoklosa // Olga Szpak // Krzysztof Szwajgier // Irena Szymczykiewicz // Olga Titkow // Piotr Techmanski // Jacek Wac // Roma Warmus // Adolf Weltschek // Jerzy Zon // Kaaitheater

Voorstelling in het kader van het Kaaitheaterfestival 1977. Behoorde tot één van de hoogtepunten volgens Humus. Teatr Stu werd in 1966 in Krakow opgericht door Krzysztof Jasinski en werd een bij uitstek reizend theatergezelschap dat aanvankelijk bestond uit studenten en net afgestudeerde acteurs, maar in 1977 een professioneel collectief werd. Stu hield zich niet alleen bezig met het produceren van stukken, maar organiseerde ook oefensessies in acteertechniek, seminaries, workshops en theoretische discussies over theaterverwante onderwerpen. De stijl van Teatr Stu werd door het programmaboekje van het festival in 1979, waar ze eveneens op uitgenodigd waren, als volgt treffend omschreven: "In Jasinski's kunst hoor je altijd de Slavische hartslag, de jankende viool, soms het echoën van grote woorden. Stu is niet vies van de grote passies en het verhevigde gevoel. Stu maakt pathetisch theater, geëngageerde melodrama's, waarin de romantische traditie nawerkt. Wellicht ligt daarin de reden van Stu's succes in het buitenland en van hun populariteit bij elk publiek. Het theater van Stu gaat [immers] recht naar het hart." (Programmaboekje 1979) *** Het stuk De Patiënten dat op het Kaaitheaterfestival in Belgische première ging, was gebaseerd op The Master and Margarita, een politieke satire / bewerking van het klassieke Faustverhaal van de Russische schrijver Mikhail Bulgakov. Jansinski bleef weliswaar niet erg trouw aan deze tekst. De structuur werd volledig omgegooid en fragmenten van andere schrijvers (Dostojevski, Goethe, Milton, Sartre, Lowry, Plath) werden aan de tekst van Bulgakov toegevoegd. De filosofische vragen die met referentie aan deze auteurs opgeroepen werden, stonden in het stuk zonder moeite naast satirische spotternijen en clowneske gekheden; Het orkest speelde zo in de kledij van patiënten, de dichters maakten grappen over zichzelf, de patiënten gewapend met schoppen speelden hun show en tussen de circusnummers door (het stuk werd voor alle duidelijkheid opgevoerd in een circusarena) hadden zij filosofische gesprekken over goed en kwaad. Dit spektakel deed alle contrasten (het heilige en het wereldse, het sublieme en het volkse, ...) dan ook samensmelten, zoals kenmerkend is voor elk schouwspel dat dichtbij carnaval staat. Ook de muziek varieerde van zuivere cabaret tot hymne. *** Maar De Patiënten was natuurlijk meer dan een ordinaire carnavalsopvoering. "[...] men mag aannemen dat De Patiënten een vorm is van psychische projectie van de mens die in de waanzin wordt gestort, van de mens wiens eigen innerlijke wereld, die geen plaats vindt in het dagelijkse, op paradoxale wijze de uiterlijke werkelijkheid heeft doen barsten." (Programmaboekje 1977) Op verschillende hoogten binnen de tent hingen hier en daar trouwens metalen kooien die in de lucht werden verplaatst gedurende het schouwspel. Ze verhoogden de gewaarwording van schrik en obsessie en de idee van een toestand zonder uitweg waarin de helden opgesloten zaten (naarmate het einde vorderde, had bijna elke acteur dan ook in één van deze kooien plaatsgenomen). Het stuk speelde zich trouwens af in een razend tempo. Jansinski gebruikte maximaal de mogelijkheden die het spelen in een circusarena hem schonk. Het spel geschiedde dan ook overal, zoals in een echt circus: op de zandbaan, onder het gewelf, de acteurs hingen in netten, kropen op laders en stegen in de lucht met behulp van windassen en kabels. Een dynamisch spektakel dus dat nog lang nazinderde in de hoofden van de toeschouwer. *** Met De Patiënten toonde Teatr Stu vooral geïnteresseerd te zijn in het creëren van een ervaring in het hier en nu, die door acteurs en publiek gedeeld werd, en niet zozeer om professionaliteit: "De theatrale schepping die de duidelijke en gemeenschappelijke eigenschap van de leden van het Teatr Stu is, is voor hen een mogelijkheid om zichzelf te vormen. Er is hier geen sprake van routine, noch van professionele volmaaktheid. Alleen wat met het naakte oog en zonder grens gezien kan worden in dit schouwspel, al is het een zaak van acteurs, moet ook terzelfdertijd een zaak voor het publiek worden." (Programmaboekje 1977)

Comments