Home‎ > ‎Events‎ > ‎1956‎ > ‎

Théorie de la dérive

Timeline

Date

November 1956

Place

Brussel

Participants

Les lèvres nues // Lettristische Internationale // Guy Debord

Artikel van Guy Debord over de dérive, het dwalen door variërende stadssferen. Hoewel de dérive een ludieke kant heeft, wordt ze pas constructief door een noodzakelijke, vervolledigende tegenpool: de wetenschap van de psychogeografie. Debord onderstreept het belang van de ecologische analyse in de psychogeografie: ‘Le terrain passionnel objectif où se meut la dérive doit être défini en même temps selon son propre déterminisme et selon ses rapports avec la morphologie sociale.’ Op basis van een psychogeografische en correlatief ecologische verkenning duiken nieuwe criteria op die in de klassieke cartografie niet aan bod komen. Wat de dérive ons leert, zal volgens Debord toelaten de psychogeografie van een moderne stad te articuleren: naast de erkenning van eenheden met variërende sferen, hun samenstelling en hun ruimtelijke positie, worden hun hoofdassen van doorgang, hun uitgangen en hun verboden doorgangen (défenses) zichtbaar. Het is in deze context dat Debord de plaques tournantes psychogeographiques introduceert. Deze borden kunnen de afstand tussen twee stadsregio’s blootleggen. Samen met experimentele dwaaltochten, oude kaarten en luchtfotografie dragen de plaques tournantes bij tot de ontwikkeling van een cartographie influentielle die de grenszones tussen twee regio’s opheft. De praktijk van de dérive zal volgens Debord ook nieuwe labyrintische vormen aanreiken die in de architectuur kunnen worden verwerkt. Het labyrint is immers verbonden met een meer generale manier van leven: het vrije spel als levenspraxis. Debord gelooft dat de verwerkelijking van deze nieuwe levenswijze in de toekomst onomkeerbaar is: ‘Un jour on construira des villes pour dériver.’

Comments